Czasami zachodzi potrzeba skompilowania programu ze źródeł (dzieje się tak w przypadku braku danego programu w repozytoriach). Zaczynamy:
1. Ściągamy źródła programu, najczęściej jest to plik w formacie tar.gz lub tar.bz2.
2. Rozpakowujemy je komendą:
tar zxvf nazwa.tar.gz
w przypadku pliku tar.gz
lub
tar jxvf nazwa.tar.bz2
w przypadku pliku tar.bz2
3. Wchodzimy do katalogu z rozpakowanymi plikami:
cd nazwa_katalogu
4. W większości przypadków musimy uruchomić skrypt konfiguracyjny:
./configure
Z dodatkowymi opcjami kompilacji, można zapoznać się wywołując skrypt z parametrem --help
./configure --help
Najczęściej stosuje się atrybut prefix, odpowiedzialny za docelowe miejsce instalacji skompilowanego programu:
./configure --prefix=/usr
Eksperymentując z wersjami niestabilnymi programów warto instalować je lokalnie w katalogu domowym:
./configure --prefix=/home/login/private
private, to katalog gdzie zostanie zainstalowana aplikacja Skrypt configure sprawdzi zależności niezbędne do kompilacji programu. Większość brakujących bibliotek można znaleźć w oficjalnych repozytoriach systemu.
Przy kompilacji sterowników (np. do karty graficznej) może okazać się że potrzebne są źródła jądra systemu (kernel-sources). Jeżeli w systemie ich nie ma wydajemy komendę:
uname -r
W wyniku otrzymujemy wersję kernela zainstalowanego w naszym komputerze. Instalujemy przy użyciu programu Synaptic (lub za pomocą komendy apt-get install) pakiet kernel-sources-numer_kernela.
5. Przystępujemy do kompilacji:
make
6. Jeżeli wszystko jest w porządku, logujemy się na konto root'a komendą
su
podajemy hasło administratora i instalujemy nasz program:
make install
Po wykonaniu tych kroków możemy cieszyć się nowozinstalowanym programem. ]]>